Pauls Plaatjes

Muziek:

• Ronan Keating - Mama’s Arms
• Marco Borsato - Vogelvrij

Vogelvrij.
Tuur was een vrije vogel, hij was eigenzinnig, hij deed dingen op zijn manier, niet hoe anderen dat aan hem wilden voorschrijven. Dat maakte hem tot een uniek mens, en dat unieke waardeer ik in hem, hij is anders dan mij, en toch een deel van mij.

Dat eigenzinnige in Tuur begon al jong; baby’s leren in het eerste jaar normaal om alles in hun mond te steken. Tuur niet, zelfs als je hem een koekje gaf dan kwam hij niet verder dan het koekje naar zijn voorhoofd te bewegen.
Een ander voorbeeld is dat hij op de basisschool hoofdletters en interpunctie overbodig vond; je kon het toch wel lezen vond hij.
In dat soort dingen is later wel verandering in gekomen, Tuur leerde in zijn eigen tempo.
Hij was slim en lui, het tweede was misschien niet altijd prettig voor zichzelf en voor anderen, maar de combinatie kan leiden tot grote vindingrijkheid, er waren nog zoveel mogelijkheden voor hem om zich te ontwikkelen, en je zag ook nog steeds zoveel ontwikkeling in hem, thuis, op school, en op zijn werk bij de Tref.

Tuur hield erg van dieren, zijn lievelingsdieren waren de adelaar en het varken, typisch voor Tuur om twee zo tegengestelde dieren te kiezen. Al heel jong herkende en benoemde hij alle dieren in een dik dierenboek. Ik heb erg mooie herinneringen aan het bezoek aan de dierentuin op zijn tweede verjaardag, dat was een feest van herkenning voor hem.
En dat brengt ook de herinnering aan zijn lievelingsopa, opa Horlings, die was daarbij. Hij noemde Tuur altijd zijn grote vriend, en stierf veel te vroeg toen Tuur drie jaar was.
En ook zijn moeder is Tuur al vroeg verloren, eerst doordat ze vanaf zijn 8e jaar ver weg woonde, en doordat ze anderhalf jaar geleden met haar overlijden helemaal verdween.
Tuur is nu in ieder geval in mama’s en opa’s armen.

Tuur vond veel steun en herkenning in muziek, en Ronan Keating en Marco Borsato die we beiden net gehoord hebben waren favorieten van hem.

Tuur was sportief, maar hij vond het onbelangrijk om zich met anderen te meten, het plezier dat hij er zelf aan had was voor hem het belangrijkst. Hij heeft met veel plezier gejudood, paard gereden en gezwommen, en hij heeft recent een introductie duiken gekregen, waar hij graag mee verder wilde. Als Tuur iets belangrijk vond, dan ging hij er helemaal voor, maar hij zat nog midden in de zoektocht naar zijn idealen, er zat nog zoveel potentie in hem…

Tuur hield van gezelligheid, van mensen om zich heen. Familie, vrienden, klasgenoten en collega’s waren belangrijk voor hem, al liet hij dat misschien niet altijd zo blijken. Hij keek altijd uit naar feesten en zo ook naar het schoolfeest in Venlona op de fatale avond.
En hij is nu nog steeds omringd door vrienden op zijn Hyves pagina en hier; wij stellen de vele steunbetuigingen erg op prijs, bedankt!

Tuur had een scherpe blik voor onrecht en kwam altijd op voor anderen als hij zag dat hen onrecht werd aangedaan. Dat werd gewaardeerd door de slachtoffers, maar niet door de daders, en zo werd Tuur vaak van twee kanten verschillend bekeken, maar daar trok hij zich zelf nooit iets van aan, want hij was vogelvrij.

Tuur was een vrije vogel en vogels botsen soms als ze iets niet zien, maar dat deerde Tuur meestal niet. Zijn laatste botsing was hem fataal, een trein die hij niet zag aankomen, en iets doen wat toch al niet mag.
Tuur, hoe kon je zo stom zijn!
Tuur, ik houd van je, ik ben trots op je en ik mis je.

Muziek:

• Alain Clark - Father and Friend

Aangeslagen zijn we door het geheel onverwacht heengaan van

Tuur Verhelst

Hij overleed in de leeftijd van 18 jaar.

De crematieplechtigheid wordt gehouden op woensdag 23 december om 14.30 uur in de aula van crematorium Venlo, Grote Blerickse Bergenweg 30 te Venlo-Blerick.

Samenkomst in de ontvangkamer van het crematorium, waar gelegenheid is tot schriftelijk condoleren.

U kunt afscheid nemen van Tuur in de rouwkamer aan de Prof. Gelissensingel te Venlo, op maandag en dinsdag van 17.45 tot 18.30 uur.

901×1223 pixels 140 kB