Mijn vader kwam uit een groot gezin, hij had acht broers en vier zussen. Zijn vader, mijn opa, Eugene Verhelst, was bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog naar Nederland gevlucht uit de buurt van Antwerpen. Uiteindelijk is hij neergestreken in Tilburg, waar hij onderwijzer was op een lagere school. Om zijn kinderen makkelijker uit elkaar te kunnen houden had hij besloten ze op alfabet te noemen, zijn zonen Armand, Bertrand, Cyril, Dyonisius (Nies), Ernest (mijn vader), Fiel, Gerard, Herman, Ieg, en zijn dochters Agnes, Berrie, Juul, Dymfie.
Tijdens mijn jeugd was mijn vader vaak in de weer met typemachine en stencilmachine om de wederwaardigheden van de familie Verhelst op papier te zetten en rond te sturen naar zijn broers en zussen. Dit periodiek had de naam Familieklokje, waarbij klok de betekenis had van kerkklok die geluid wordt. Later is dit gebruik verwaterd, waarschijnlijk omdat de tweede en derde generatie nakomelingen de familie zo groot maakten dat het te onoverzichtelijk werd. Vandaag is mijn vader gecremeerd, en deze foto’s vormen een soort Familieklokje in moderne vorm.













